Einde van mijn Nieuwe Begin
2011, 10 Augustus... hij belt me op... ik was samen met mijn vader op vakantie in de Ardennen 2 weken om de gebeurtenissen van dat jaar op een rijtje te zetten, waaronder het plotseling overlijden van mijn 90 jarige opa. (Die helaas zelfmoord gepleegd had in zijn eigen tuin, zichzelf opgehangen aan een boom). Ik zal maar niet vertellen hoe mijn nex reageerde op die zelfmoord... de relatie was EINDELIJK over, ik was vrij, van 19 jaar knipperlicht relatie... Zucht van verlichting bij mijzelf en ik had het gelukkig al besproken met mijn vader dat ik bij hem kon komen wonen, tijdelijk... en toen kwam het regelen van de overdracht spullen en huisdieren... Jaaa, dat kon zomaar niet... en hij zou wel even gaan bepalen wat ik wel en niet mee kreeg. 15 aug. kwam ik thuis, en wilde naar binnen... helaas... de deur zat pot en potdicht.. ik kwam er met mijn eigen (reserve sleutel) niet in. Hij had het slot veranderd. Mijn eigen sleutelbos had hij al eerder voor mij verstopt zodat ik het huis wel uit kon, maar niet meer er in. Ik zag mijn katjes, super vermagerd in de keuken.. ik kon wel janken.. ik was samen met een n.vriendin... en die vond dat ik maar zo snel mogelijk naar binnen moest kunnen, zij zou wel even de deur opentrappen. Nee, dat wil ik niet... ik ga hier werk van maken.. zo gezegd, zo gedaan.. De volgende dag... gebeld met de woningbouw, die verbonden mij door met de politie die op hun beurt mij naar het juridisch loket verbonden en nog diezelfde middag kon ik terecht bij een pro deo advocaat. Politie was op de hoogte van onze "relatie" en wilde mij heel graag helpen zo snel mogelijk alles te verhuizen en mij ook bij te staan bij de gevolgen. Hij kreeg een straatverbod en ikzelf code rood. (geld nu nog steeds) Helaas werd ik door hem gestalkt toen ik uit kon rusten bij mijn vader. Alhoewel uitrusten een heel groot begrip was.. want mijn broer (ander verhaal) kwam opeens ook terug thuis wonen na zijn verblijf in zowel een detox als gevangenis. RIP broer... te vroeg overleden door fouten van reclassering, justitie en artsen. Hij liet een zoontje achter die ik nog steeds niet mag zien van zijn N.vriendin met DIS.
Nex was in alle staten en werd super agressief dat ik zomaar en vooral ZELFSTANDIG een advocaat had gevonden. De boedelscheiding werd netjes door haar opgesteld en ik kon met zijn TOESTEMMING mijn spullen ophalen in 3 dagen tijd. Maar waar was hij? Nergens te bekennen. Elke keer als ik mijn spullen kon ophalen zat zijn vader in ONS huis. Ik kreeg van de woningbouw nog de kans om in die flat te gaan wonen, maar heb nee gezegd. We hadden nl. allebei evenveel recht op dat huis.. maar nee.. teveel gebeurd daar binnen. Zelfs zijn vader vond dat ik hier maar MOEST gaan wonen. (zijn vader met N.) Na het 1e bericht van mijn advocate, zou hij ook wel even een advocaat regelen. Ze heeft nooit een bericht gehad hierover. Zegt genoeg...
Tijdens die 3 middagen, heb ik zowat het hele huis leeg getrokken, de katten als eerste (die wilde hij graag blijven zien in een omgangsregeling... WHAHAHAHAHA ja daag!) en heb hem laten zitten op de grond, letterlijk en figuurlijk. Dan had hij er maar bij moeten zijn. Hij had wel een kamer op slot gedaan en hier mocht ik ook absoluut niet naar binnen. En achteraf gezien maar goed ook..., een wietplantage met lekkage naar de benedenburen
Momenteel ben ik bezig, ook met de gemeente en instanties om een medische urgentie verklaring te kunnen krijgen wat helaas niet zo makkelijk gaat tegenwoordig, om te kunnen verhuizen. Weg uit deze buurt waar zoveel leed aan mijn deur is geweest. Weg uit deze nare buurt met mensen die denken dat ze mijn Loeder zijn.. ja sorry. Mijn moeder is het niet...
Dat was een heel verhaal... maar ik ben weer een stukje lichter
Ik zal vast wel een deel vergeten zijn, heb ook heel veel weggestopt. Want ook in die periode zat ik aan de Oxazepam vanwege opa. Ik weet ook niet zo heel veel meer over die tijd.. het enige wat ik wel weet is dat ik een rechercheur een knie blessure heb gegeven. Die kon mij gelukkig vergeven.