De Postzegel
In 2001 leerde ik via de toen nog MSN groepen een heel leuk stel kennen. Het klikte, maar niet zonder slag of stoot. Ik was wat rebelser dan menigeen (zit in mijn aardje) en hierdoor kwam ik vaak in botsing met verschillende mensen en hun denkwijzes (nu nog, maar ben nu volwassen.. ahem). Dit is ook versterkt door nex, want die kon het bloed onder mijn nagels vandaan halen. We werden na enig heen en weer gechat ook dikke vrienden. En mijn nex vond die personen maar een beetje vreemd en uiteraard niet goed voor mij, want ja.. paganisten kwam niet in zijn woordenboek voor. Deze mensen hebben mij heel veel wegwijs gemaakt in het bestaansZijn van hekserij (wat er met de paplepel bij mij al vroeg ingegooid werd, door mijn opa en oma +).
In 2003 hadden we zelfs een heus heksenweekend met allemaal mensen die hetzelfde pad bewandelden. Mijn nex ging uiteraard ook mee, want wij zaten in de organisatie van dat weekend.
In 2004 kwam de man van dat te gekke stel, plotsklaps in het ziekenhuis terecht.
Ik mocht natuurlijk niet naar hem toe, want ja dan was de nex zijn controle kwijt.
Dan een kaartje sturen, maar meneer deed moeilijk over een POSTZEGEL.. die hij niet voor mij wilde kopen. (hij "beheerde" zeg maar het financiële plaatje en ik had hier totaal geen zicht op). Ik had in die tijd een baan, ik werkte 37,5 uur per week in de gezondheidszorg én deed een deeltijdopleiding SPH, dus had bijna geen tijd voor mijzelf meer, en moest mijn gedeelte huishoudgeld afdragen aan hem, zoals ik met hem was overeengekomen. Hij wilde namelijk geen samenlevingscontract.. en ik begrijp nu ook waarom, want dan kon hij zijn regels niet meer bepalen en was hij de controle hierover ook kwijt. Ik probeerde nog af te spreken dat hij het kaartje dan zou brengen, maar omdat het gezin in 1 klap een leven op dood meemaakte was het voor hun een komen en gaan van vrienden, familie en anderen die zich heel erg bekommerde om dit gezin. Wij woonden ook niet meer naast de deur, anders was het geen probleem geweest. Dus: Chaos.
Doordat nex met de vrouw des huizes had gemaild, en mij, in de veronderstelling dat ik kon langskomen, nergens van op de hoogte bracht, werd ook ik boos.. En ik, in mijn hoedanigheid, werd dus van het kastje naar de muur en van de muur tegen het plafond gestuiterd. De PTSS was toen al aanwezig maar nog niet door mij en anderen opgemerkt. Ik werd zo boos dat ik haar een hele, maar dan ook hele boze brief per mail had gestuurd. Want ja.. ik wist van niets, mij werd niets duidelijk gemaakt. Zelfs als ik er naar vroeg, werd dit afgedaan als: ze willen geen contact meer met jou, dus het heeft ook geen zin om deze mensen te blijven bestoken met je mails. Nou.. daar zat ik dan.. overbezorgd te wezen over MIJN vrienden en ik kon NIETS doen. Had ik maar.... Had.. ik weet het nu.. had ik het toen maar geweten wat er in zijn "systeem" rondging. Het werd op een gegeven moment zo erg dat er een derde persoon zich mee ging bemoeien. Ik mocht niet meer binnenkomen, alleen hij... want hij was eerlijk (in haar optiek) en ik was de slechterik, de angstzaaier, de bemoeial, de... nou ja vul zelf maar in. Die persoon noem je een vliegende aap.. lees hier: Narwattes?
Kaartje is dus nooit onderweg geweest, ben helaas ook nooit op ziekenbezoek geweest en ga zo maar door. Nex hield het allemaal af. Het contact verwaterde en was ineens helemaal weg. Ik voelde mij echt alleen, en snapte echt niet wat er allemaal gebeurde. Stuk voor stuk brak hij mijn contacten af. Ik raakte steeds meer de weg kwijt en belandde uiteindelijk in een zeer diepe depressie. Mijn persoontje was niet meer wie het was geweest. Dat gevoel alsof de grond onder je wegzakt. Heel gemeen.
Eind 2010 vond ik hun weer terug.. en we zijn verder gegaan als vanouds. En hier ben ik ze ook echt heel erg dankbaar voor. Ook zij hebben te kampen gehad en misschien nu nog wel met mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis. En zijn ook hiervan herstellende.
Dank je wel dat jullie mij hebben vertrouwd na alles wat er gebeurd is.
En we zien elkaar echt heel snel! Hoe, waar.. doet er niet toe.. :)
Kus