Beste Narcist,

27-02-2020 14:25

De namen in deze blog zijn, uit privéoverwegingen verzonnen.

Dit is een brief, met een aantal zaken die ik nu kwijt MOET, die ik al veel langer kwijt wilde. Het zal door elkaar staan, maar dat maakt in dit geval niets uit.

Ik heb het lang volgehouden om “bevriend” met je te kunnen zijn, maar ergens ligt er een grens. De grens van HO STOP en niet verder. Wat versta jij eigenlijk onder vriendschap? Bestaat dat in jouw wereld? In een wereld waar jij mensen tegen elkaar opzet om zo vriendschappen te laten stoppen vanwege pure jaloezie? Vriendschappen die wel op emotionele/ rationele basis plaats kunnen vinden?
 

Je hebt mij flink emotioneel geraakt (uit balans gebracht zelfs) met je ellenlange (soms nietszeggende doch zeer klagerige) gesprekken en vooral het feit dat je geen moer geeft om wat andere mensen denken zolang het jouw niet betreft. Gelukkig maar voor jou dat je dat gelukt is, anders was het voor niets geweest. Alles draait blijkelijk om jou... maar, helaas je leeft in een maatschappij met vele soorten en maten mensen, die, op hun beurt een eigen mening, een eigen werkelijkheid hebben. Strookt dit niet met jouw verwachtingen en wensen, keer je je rug toe en geeft de ander de schuld. Of je draait alles om, zodat je zelf schoon blijft van vuiligheid
 

Is het niet 1x (1x maar) bij je opgekomen dat er ook een deel schuld (eigenlijk wil ik het niet eens zo noemen) bij JOUWZELF ligt? Dat mensen zich van je afkeren, dat ze de moeite niet meer willen nemen om jou te horen kletsen (roddelen) over voornamelijk ANDEREN? Ik heb geleerd dat mensen die MET anderen kletsen OVER anderen, dit ook met die anderen doen over... En dit bewijst het allemaal. Je hebt lopen kletsen OVER MIJ met anderen. En zeg niet dat dit niet zo is... want dan ben je niet 100%.
 

Dit is narcisme, en éérlijk, met narcisten valt niet te praten
 

In de afgelopen periode heb ik je gedragingen naar jezelf maar ook naar andere mensen toe, onder de spreekwoordelijke loep genomen, ik heb je geobserveerd en hierbij zijn voor mij toch een aantal dingen naar voren gekomen met betrekking tot narcistisch gedrag. Ik heb 19 jaar met een extreem narcist samengeleefd, maar dat ben je uiteraard allang weer vergeten, want in jouw ogen is dit helemaal niet belangrijk. Want dit gaat niet over jou.
 

Ik heb je die zaterdag bewust uitgenodigd om te kletsen over van alles en nog wat, ik had zelfs allerlei dingen op papier gezet waar je vluchtig doorheen ging. Maar ik geef nu eerlijk toe, ik was je aan het peilen. Peilen of er enige informatie was blijven hangen bij je. Maar nee... je trekt je handen erg snel ergens van af als het niet met jou te maken heeft, zoals donateurschap. Je zit verdomme in de organisatie, en ik verwacht van mensen die in een organisatie zitten, dat ze bij elkaar advies kunnen inwinnen, maar ja.. komt ie weer... het gaat niet over jou, dus wil je er niets mee. Tips en Adviezen sla je in de wind... maar op slinkse wijze weet je het voor elkaar te krijgen om die tips en adviezen alsnog in te zetten zonder dat ook maar iemand er van af weet en je doet alsof jij hierop gekomen bent. Of weten deze dit wel? Aan jou deze vraag.
 

Je hebt mij zeer gekwetst door tegen mij te zeggen dat je naar je BESTE vriendin bent geweest, als ik bij je in de auto zat.
Je hebt mij ronduit zeer gekwetst door tegen mij te zeggen dat ik best kon mee dansen met die knie van mij en anders moest ik maar even een kniebrace gaan kopen. Sorry maar, waar is het RESPECT gebleven?
Dat jij nu ein-de-lijk een groepje hebt met mensen die in jouw ogen niets mankeren bijvoorbeeld, is echt schandalig! Dat zou een dansleraar nooit mogen zeggen. Dat is in mijn ogen emotioneel misbruik en pure discriminatie. En hiervoor kan je bestraft worden, wist je dat?
 

Je hebt mij zeer aangedaan door het feit dat jij wel een sorry en een excuus gekregen had van Klaartje tijdens die vreemde spelletjesavond waar abrupt een einde aankwam... je zou mij echt niet benoemen, toch?
 

Dat ik iedereen heb geblokt op sociale media, is puur voor mijn eigen veiligheid, mijn rust en mijn privacy... je zou dit toch ondertussen moeten weten dat mensen elkaar niet alleen kunnen, maar ook mogen blokken, zonder uitleg te MOETEN geven. Facebook is echter geen vrijbrief om met iedereen bevriend te zijn, zeker niet als er dergelijke situaties ontstaan waar berichten worden doorgesluisd naar derden. Of deed het je opeens toch iets? Nee, je kreeg het te heet onder je voeten. Toch gek eigenlijk.... want niet alle berichten die op sociale media worden gedeeld gaat over degene die het toevallig leest. Of ben jij een van mijn andere stalkers, die graag informatie over mij wilde hebben, hoe het met mij ging? Je hebt nog net geen ander account aangemaakt om alsnog informatie los te prutsen. Knap! Oja, je snapt natuurlijk niet helemaal hoe Facebook werkt.. want ook dat kon ik meerdere keren bij je oplossen, door ervoor te zorgen dat jij niet werd lastig gevallen of dat je messenger elke minuut van de dag afging. Laat staan je pagina te onderhouden. Maar dat laatste laat ik links liggen, want dat sloeg echt nergens op. Maar je kon wel stap voor stap zien wat ik achter de schermen allemaal voor je deed. Dus dat snapte je ineens wel... vaag! Ja, en ook Kees heeft hierin zijn aandeel. Dus dat scheelt weer, je kan je ongenoegen uiten. Ik die iemand wil helpen, wil zorgen voor een ander... zou een pagina verwijderen of jouw als.. Naja nevermind.. bekrompen gedachten zijn dit. BAH!

Dat je andere mensen in gaat zetten om informatie over mij te krijgen... is heel laag Petra! Super laag zelfs... dat is én heel kinderachtig én zeer onvolwassen gedrag als zeer ongemanierd. Maar deze “flying monkeys” zullen je niet gaan geloven, omdat ze weten hoe LOYAAL ik ben naar mensen waar ik om geef. En deze zelfde loyaliteit is in jouw ogen ver te zoeken. Jij bent verre van loyaal. Je bent vals, als een vos. De wolf in schaapskleren. Doet pijn hè? Om je zo te ontmaskeren? Meer pijn doet het als je dit gedrag blijft vertonen naar anderen toe. Je raakt iedereen om je heen kwijt.

Hoe je dit nu wilt wenden of keren, ik steek geen energie meer in je. Ik heb teveel aan jouw touwtjes gehangen zodat je mij kon bespelen. Ik heb die touwtjes nu doorgeknipt, je kan blijven trekken, het doet niets meer.

Waar was ik eigenlijk goed voor?

• Ik kon je van koffie voorzien, dit deed ik uit loyaliteit zodat jij je kon omkleden, maar zodra ik vroeg of jij koffie voor mij wilde pakken deed je dit met tegenzin.

• Ik kon mee om jouw angst voor het donker te verminderen door loyaal te blijven met openen en sluiten, ondanks ik soms echt geen zin had.

• Ik kon de kassa tellen, stel je voor dat JIJ een foutje maakt.. toch?

• Ik mocht luisteren naar je, mocht? Ik moest! Over jezelf, over je gezin, over je ex-man, over je verleden, over de danskampen, over je connecties met choreografen, over H., over je gezondheid, over “vrienden” in Egypte, over privékwesties tussen allerlei mensen, over... nou ja, waarover eigenlijk niet? HET IS SUPERVERMOEIEND om met jou in gesprek te willen zijn. Luisterde jij eigenlijk wel eens met je volledige aandacht naar anderen of in dit geval naar mij? Weet jij van hun situaties af, weet jij wat er van binnen gebeurd met die personen, kan jij dit reflecteren naar jezelf met jezelf. Of was dit valse bescheidenheid? Een vals empathisch vermogen.. want je weet donders goed van jezelf, die heb je totaal niet! Ja sympathie... die kan je wel inzetten... maar ohwee als jij beledigd wordt, dan valt je sympathieke masker en komt de ware Petra naar boven!
  Empathie en Sympathie zijn twee heel verschillende werelden.

Hier een paar leuke feiten over narcisten die in een conflict komen (met voornamelijk zichzelf), om je even er aan te herinneren dat ik niet van gisteren ben:

1. Het feit dat een narcist kleur betuigt wanneer hij in een conflict situatie zit, komt duidelijk naar voren wanneer die emotioneel is aangedaan, en dat het gedrag dat hij of zij vertoont pogingen zijn om de pijn van het zelf aangedaan zijn te maskeren of te verhullen. En dan krijg je vaak te horen: ik snap er helemaal niets meer van, ik heb niets fout gedaan en maar wijzen met die vingers... je doet dit dus helemaal zelf en niemand anders.

2. Het is tijdens een conflict, waarin zelfs de gezondste onder ons defensief en zelfbeschermend worden, dat de narcist zichzelf volledig bloot geeft. Haar of zijn gebrek aan empathie, de hoeksteen van de narcist, wordt volledig zichtbaar, wanneer de narcist zich bedreigd voelt en ongeacht de consequenties wil winnen of volharden is het enige dat telt. De oppervlakkigheid van je emotionele connecties, richting mij en alle anderen, is volledig ondermijnd door de focus van een narcist en zijn besluit boven alles te winnen. Je wint hier helemaal niets mee, maar verliest in alle opzichten.

3. De bereidheid van de narcist om te liegen is niet vreemd en hij of zij maken zich ook geen zorgen of deze leugens ooit uit zullen komen. Het motto van de narcist is: “Wat jij van me denkt, is niet mijn zaak”, en het erge is dat hij dat nog meent ook. Ik schrijf dit nu allemaal wel op, maar weet nu al dat het je geen ruk kan schelen hoe ik over je denk. Prima... ik vind het namelijk erg fijn om dingen op te kunnen schrijven, van mij af te kunnen schrijven die mij ontzettend dwars zitten. En het liefst verbrand ik deze brief. Ik ben geen prater maar een schrijfster.

4. Er bestaat sympathisch narcisme. Wanneer je met jou op een lijn zit en alles leuk en mooi vindt wat jouw aanstaat, dan zit ik goed. Waar het bij narcisten vaak duidelijk wordt wat voor vlees je in de kuip hebt is als er empathisch vermogen gevraagd wordt. Er zijn een aantal manieren in gedrag te zien, die kenbaar maken dat je met een ander persoon van doen hebt, dan je in eerste instantie dacht. Hij/zij zet zijn sympathieke masker af. Er bestaat therapie hoor! Om te leren hoe je je anders mag gedragen!!!

5. Eén van de gedragingen van de narcist laat overeenkomsten zien met het spel “hete aardappel”. Een Hot Patato staat voor iets lastig, iets moeilijks, iets dat je liever kwijt dan rijk bent.

6. Etc. etc.

Ben ik de makkelijkste? NEE!. Ook ik heb mijn gebreken en tekortkomingen.

Maar ik zie ze en ben ook zeker niet te beroerd om deze open op tafel te gooien.
Het positieve is wel dat ik er van heb geleerd. Geleerd om duidelijker te zijn (naar mijzelf en naar anderen). Beter voor mezelf en mijn normen en waarden op te komen. Maar ook om niet langer de gebreken van de ander te willen oplossen of verbloemen, dit kan ik namelijk helemaal niet of ik zou mij om moeten gaan scholen naar een coach. Ik heb al meer dan genoeg aan mijn eigen sores. En spijtig genoeg is dit de enige manier om de vrede te bewaren. Zolang ik instemde en deed wat jij van mij vroeg was er niks aan de hand. Deed ik, of iemand anders dat niet, dan komen de sneren en beledigingen. En dit niet alleen met mij, maar met zoveel mogelijk mensen erbij die er totaal niets mee te maken hebben.

Het liefst zie ik wederzijds respect. Ik zou namelijk heel graag willen begrijpen waarom het jou zo makkelijk valt om bot, autoritair, beledigend, respectloos en onaardig te zijn en het jou zo moeilijk afgaat om zich eens in een ander te verplaatsen. Empathie te tonen, vragen te stellen, proberen om op een volwassen, respectvolle en gelijkwaardige manier met elkaar om te gaan? Maar dit kan ik niet van je verwachten, laat staan verlangen. Zo steek jij niet in elkaar en dat is erg genoeg, zeer jammer en vooral heel naar voor mij, maar nog vervelender voor jou zelf.
Ik laat het probleem waar het is, bij jouw. Jij zal zelf moeten leven met dit ziekelijke, opdringerige, manipulatieve karakter, zelf de consequenties moeten dragen van je eigen gedrag, net als ik en ieder van ons dat moet. Gelukkig doorzie ik snel en ben ik iedereen een stap voor.

 

Nog wel even een paar positieve punten voordat ik deze brief afsluit, want daar heb jij ook recht op.

Ik heb echt genoten van je lessen. Ik vond de geschiedenis eigenlijk nog het meest leuke hieraan en dat ik nu een aantal van deze dansen kan meedoen vind ik een lot uit de loterij. En ik vind je kostuums prachtig!

Ik heb genoten van de korte tijd dat ik mee mocht rijden. Gemakkelijk vooral ook.

 

Ik wens je het allerbeste van de wereld toe en ik mag (voor mijzelf) hopen dat je therapie gaat zoeken om alle losse eindjes aan elkaar te gaan knopen zodat het voor jouzelf ook rustiger wordt om met jezelf te kunnen omgaan en met anderen. Zonder deze af te stoten en bij het grof vuil te zetten als het je even niets meer kan schelen of nog erger je het je wel degelijk kan schelen zodat je alles uit de kast haalt om jouw de touwtjes in handen te geven zodat jij geen blaam treft.

 

Bel me niet, neem geen contact meer op (op welke manier dan ook).

Ik laat jou met rust.

 

M.

(dit onderstaande staat niet in de brief, maar voeg ik even toe)

 

PS:

Ik gaf je een nummer, een dansbaar nummer die voor mij heel veel betekend. Cartouche van Blackmore's Night.

Een echte choreograaf, gaat eerst urenlang luisteren naar dit nummer, de betekenis achterhalen, de muziek in delen opsplitsen. 

Je weet wat Cartouche betekend toch? Welnee... je hoort een nummer en gaat er met een zeer ongemakkelijk hoofd op dansen met allemaal dansbewegingen uit eerdere dansen die je die avond hebt aangeleerd. Ik moest er bijna om lachen. Iedereen kan danspassen op repeat zetten Petra. Maar een echt, gepassioneerd dansdocente, neemt de tijd hiervoor. Maar ja... het was nl. een vraag van mijn kant uit, om hierop te mogen dansen (bof ik toch even dat ik deze dans al ken, van YOUTUBE! Waar jij overigens ook alles vandaan hebt gehaald en niet door jarenlang deze danspassenkennis in je hoofdje te hebben opgeslagen. 
Succes met al je patronen!
---

If I share this with you never speak a word
They would never understand if they ever heard
Gemini, Capricorn, rising in the east
Dancing through the witchwood we began to sing...

In between dark and light in the underworld
Wrapped around your finger like a string of pearls
Smiling face, empty hand, 7 golden rings
Dancing through the starlight we began to sing...

Ahh, still I hear the whisper..."Cartouche"...

Caramel colored leaves spiral in the air
Diving right into the ground 'round the winding stair
Stories carved out of wood, jester and the king
Dancing through the moonlight, we began to sing

Ahh, still I hear the whisper..."Cartouche"...

Memories, black and white, hide behind the glass
In the mirrors and the smoke, its all fading fast
Written word, turn the card winter into spring
Dancing through the witchwood we began to sing...

Betekenis:
Cartouche was de naam van een Franse bandiet uit de 18e eeuw. Samen met zijn bende zwierf hij in het gebied rond Parijs en kreeg beroemdheid - en populairiteit - door zijn slimme manier van het stelen: Wanneer hij iemand beroofde zorgde hij ervoor dat hij deze persoon geamuseerd werd door grappen en grollen, omdat Cartouche wist dat hij waarschijnlijk zou worden vergeven als hij de "amuserende" dief was en niet de "enge". De edellieden en burgers mocht hem graag en luisterde gretig naar de beschrijvingen van zijn overvallen.

Helaas mochten de magistraten hem niet, dus Cartouche werd ter dood veroordeeld 1721.